|
سفارت جمهوري اسلامي ايران در برلين در راستاي اطلاع رساني در خصوص آخرين
تحولات در خصوص پرونده هسته اي جمهوري اسلامي ايران، توجه را به مفاد اعلاميه
تهران و تحولات پس از آن جلب مي نمايد.
جمهوري اسلامي ايران پس از مذاكرات با گروه موسوم به گروه وين (آمريكا ،
روسيه، فرانسه و آژانس بين المللي انرژي اتمي) در سال قبل، موافقت اصولي خود
با تبادل اورانيوم سه و نيم درصد خود با اورانيوم 20 درصد مورد نياز جهت رآكتور
تحقيقاتي تهران كه در امر پزشكي هستهاي و توليد داروهاي خاص جهت بيماران
فعاليت دارد را اعلام ولي حصول توافق نهايي را منوط به روشن شدن جزييات
بيشتري از جمله در خصوص زمان، ميزان، محل و تضمين هاي اين مبادله نمود.
با توجه به طولاني شدن بيش از حد مذاكرات مربوط به نهايي نمودن توافقات وين كه
دليل اصلي آن مسموم كردن فضاي اعتماد طرفين به يكديگر به علت سياستهاي غلط
تبليغي برخي كشورهاي غربي بود، برخي كشورهاي دوست، بيطرف و بيغرض علاقمند به
حل و فصل موضوع، اقدام به تلاشهاي ميانجيگرانه براي حل و فصل مسأله نمودند.
ماحصل تلاشهاي اين كشورها و رويكرد سازنده جمهوري اسلامي ايران، مذاكرات سه
جانبه ايران، تركيه و برزيل در تهران بود كه منجر به صدور بيانيه مشترك تهران
در تاريخ هفده مي دو هزار و ده گرديد و جمهوري اسلامي ايران در اقدام اعتمادساز
ديگري با امانتگذاري اورانيوم سه و نيم درصد خود در تركيه تا زمان دريافت
اورانيوم بيست درصد موافقت نمود.
بر اساس بند 6 اعلاميه تهران، موافقت رسمي تهران با طرح تبادل اورانيوم طي
نامهاي به امضاي رياست سازمان انرژي اتمي ايران در جريان ملاقات مشترك سفراي
جمهوري اسلامي ايران و تركيه و كاردار برزيل در تاريخ بيست و چهار مي به
جناب آقاي اومانو، مديركل محترم آژانس بينالمللي انرژي اتمي تسليم شد. در اين
نامه آمده است: ”جمهوري اسلامي ايران به عنوان عضو فعال آژانس بينالمللي انرژي
اتمي، در راستاي عمل به تعهدات خود نسبت به آن و نيز معاهده ان.پي.تي، همواره
همکاريهاي گستردهاي را به نحو احسن در تعامل با آژانس از خود نشان داده است.
اين همکاريها و تعامل گسترده با آژانس، نشان از اهميت بخشيدن به اين نهاد
بينالمللي و توجه به اهميت معاهده مزبور ميباشد. متقابلاً جمهوري اسلامي
ايران انتظار دارد تا ضمن محترم شمرده شدن حقوق پيشبيني شده در اساسنامه آژانس
براي اعضا و نيز حقوق مقرر در ماده چهار معاهده
ان.پي.تي از يک سو و تکاليف آژانس طبق اساسنامه خود در ارايه خدمات به کشورهاي
عضو آژانس از سوي ديگر، بدون هيچگونه تبعيضي از تمامي مساعدتها و امکانات
ذيربط برخوردار گردد“.
اين نامه
ميافزايد: ”موضوع تأمين سوخت براي راکتور تحقيقاتي تهران از مواردي است که
کاملاً در چارچوب وظايف آژانس قرار دارد و مسؤوليت آژانس در اين زمينه کاملاً
شفاف و روشن است. متأسفانه عليرغم گذشت حدود يک سال از ارسال نامه رسمي جمهوري
اسلامي ايران (تاريخ دوازدهم خرداد 1388) به آژانس براي دريافت سوخت راکتور ياد
شده که داراي مصارف دارويي و ارايه خدمات پزشکي به حدود يک ميليون نفر ميباشد،
نه تنها سوخت مزبور به کشورم تحويل نشده است، بلکه مسير طي شده نيز به خاطر
وضع شرايط نامعقول از طرف مقابل نافرجام مانده است“.
در اين
نامه با اشاره به مذاكرات سه جانبه تهران و بيانيه مشترك صادره كه نسخهاي از
آن نيز تسليم جناب آقاي اومانو گرديد آمده است: ”جمهوري اسلامي ايران موافقت
خود را با محتواي بيانيه مشترک و تکتک بندهاي آن که به هم پيوسته ميباشند و
هريک از بندها نيز از اهميت خاصي برخوردار است، اعلام ميدارد. براي اجرايي شدن
بيانيه مشترک، بدينوسيله در مرحله اول مطابق بند 6 اين بيانيه، جمهوري اسلامي
ايران موافقت خود را به صورت مکتوب و رسمي با محتواي بيانيه به ويژه پنج بند
نخست آن به آژانس اعلام مينمايد.
در پايان نامه
مزبور عنوان شده است: ”انتظار داريم آژانس نيز مطابق بند 6 اين بيانيه، گروه
وين (آمريکا، روسيه، فرانسه و آژانس) را از مفاد آن مطلع ساخته و پاسخ مثبت
گروه وين را به ما منعکس نمايد. چنين اقدامي مطابق اين بيانيه شروع مذاکرات
براي تفصيل جزييات بيشتر تبادل سوخت از طريق انعقاد توافقنامه کتبي و همچنين
ترتيبات مقتضي بين ايران و گروه وين را موجب خواهد شد“.
اميد است در سايه
اين ابتكار جمهوري اسلامي ايران، شاهد خاتمه روند تقابل و توسل به رفتارهاي
مغرضانه، بيثمر و مخرب پيشين و ايجاد فضاي سازنده تعامل و همكاري در جهت تقويت
اعتماد سازي لازم براي حل و فصل نهايي مسأله باشيم.
|